22 Mart 2008 Cumartesi

Ait olmadigim hayatlara ortak olmak nasil da garip bir duygu.. Cok yorgun olup ta uyuyamamak gibi arada takilip kalmis hissettiriyor.

Iclerine dustugumde, kendimden en az bir cumle bile bulsam yuzumun gulumsemesine sebep olurken yazilari, saygideger blog yazarlari sidik yaristirip birseyleri ispatlama cabalarini yuzustune cikardiklarinda ne de pislik oluyorsunuz.

Imreniyorum bu gotu kalkik halinize.

Ne de hossunuz boyle..

Siktiriniz gidiniz rica ederim.

6 yorum:

nuran dedi ki...

yorgunluğu bu derece yoğun yaşayacağımı epey uzun zamandır unutmuşum anlaşılan..18 gündür uyumak isteyipte uyuyamamak nedir diye bi daha kimselere sormam herhalde.başımdan çook uykusuz geceler geçti oysa, örneğin 2 tane dünya tatlısı çocuk yüzünden uyuyamadığım geceler gibi.ama zaman içerisinde o 2 minik kuzuları koynuna alıpda azda olda, yada onlar uyumayıp seni uyutsada yinede uyuyordum sanırım.ama insan büyüyünce daha doğrusu kendisi anne olunca artık annesinin koynuna sığamıyormuş ÇOK ÜZGÜNÜM ÇOK YORGUNUM

Cem dedi ki...

bir blogger'ın yazdıklarının samimiyetine, bir başkasının bloğuna yaptığı yorumu gördükten sonra karar verebilirim ancak..

ki genelde blog yazarlarının sadece göstermelik "şairler" olduklarını düşünüyorum. yazdığı gibi yaşayabilen hatta 'hissedebilenlerin' bile çok az olduğuna eminim.

en önemlisi bunun insanların deşarj yolu olduğunu hatırlamaları gerek bence. kimseye birşey ispat etmek gibi bir derdi olmayan insanların, kişisel saçmalıkları.. ama kişisel..

daha pek bi yazasım var aslında ama insanlara birşeyler anlatmanın ne kadar zor olduğunu biliyorum. hatta insanlara yaptıklarının yanlış olduğunu anlatmanın, bir öküzü trene bakmaması için ikna etmekten bile daha zor olduğunu da biliyorum. e bi siktirolup gitsinler bari..

TirtFahrettin dedi ki...

blogging olayı sonuçta insan kaynaklı bir oluşum, sonuç olarak insanlar türlü egolarını da salak html kodlarına ekleyerek bizlere sunmakta.

hayır, benim asıl kıl kaptığım insanların gerçek hayatta olduğundan daha tolere eden triplerde takılıp gerçekte olduklarından daha acımasızca asıp kesiyor olmaları.

ne alaka dersen, öyle işte. derdimi suya anlattım ba!

Maybe. dedi ki...

ben sadece okuyorum. gerçek hallerini merak bile etmiyorum.

Mimi Wonka dedi ki...

Teşhircilik ve biraz da merak hatta bazı durumlarda sapkınlık,sapıklık benimkisi. Seviyorum ben bloggerları ve bloglarını.

Kimin gerçekte ne olduğu beni pek ilgilendirmiyor sanırım, bakıyorum ve okuyorum sadece.

Yaşamış olduğun şeyleri birilerine anlatma ihtiyacı duyduğu için blog yazan da var çok pis felsefe yapıp "aa adama bak" dedirtmek için yazan da. Bir de evde yaptığı yemeği anlatan tarif falan veren teyzeler ve ablalar var ki çok severek okuyorum onların bloglarını, ihtiyaç meselesi bir yerde ehiii:)

Cem'in o dediği çok doğru olmuş "kimseye birşey ispat etmek gibi bir derdi olmayan insanların, kişisel saçmalıkları." Evet aynen öyle, bloggerlar kendileri için yazarlar ama yorumcularını da çok severler unutmamak lazım ehehe...

Çoğu blog kişiseldir ve başkalarının yaşanmışlıklarını okuyup durup düşünen ve kendine pay çıkarmaya çalışan pek insan yoktur. Olması saçmadır zaten.

Ve açıkcas çoğu blog yorumu "bıraktığım yorumun sol üst köşesinde duran ismime basılsın" diye bırakılır.

Sonuç olarak hepiniz benim sözüme gelin derim. Hepimiz birer teşhirciyiz.

Darkohl dedi ki...

facebook mu zaten burasi insanlarin tipine bakip yorum yapayim yahu.